Komu gofra, komu?

   W każdym mieście są ludzie, miejsca- legendy. Każdy je zna, każdy wie gdzie szukać.
   W Lublinie jedną z owych legend jest pani Irenka, i jej gofry na Wileńskiej.
O mamo! Jak nie lubię słodkości typu naleśniki, ciasta etc. To na gofra zawsze się skuszę.

   A , że mamy lato...a lato to owocki, zimne rzeczy, lody i te sprawy;) to idealnym pomysłem na niedzielne śniadanie okazały się gofry.

   Chrupiące, w środku puchate;) Pachnące wanilią.
Z dodatków , hm. To co lubicie. U mnie hitem jest masło orzechowe i konfitura z porzeczki. Nie za słodko, idealnie.

Inni jedli z czekoladą, bitą śmietaną, owocami, cukrem pudrem.

Do dzieła!

Chrupiące gofry ze wszystkim co lato nam daje!

Potrzebujemy:

• mąka pszenna- 3 szkl.
• mleko- 3 szkl.
• cukier kryształ- 1/2 szkl.
• olej- 1/3 szkl.
• cukier waniliowy
• proszek do pieczenia
• jajka - 3 szt.
• sól

   Białka oddzielamy od żółtek i ubijamy na sztywną pianę z odrobina soli.

Mleko, olej, żółtka, mąkę, proszek i cukry mieszamy razem do uzyskania gęstej masy. Delikatnie dokładamy ubita pianę. Mieszamy wszystko razem.

   Gofrownicę rozgrzewamy dosyć mocno i kolejno smażymy goferki. Mają być złociutkie.

Smacznego