Francuskie sakiewki z kurczakiem i pieczarkami

   Słyszę Francja, Uśmiecham się i rumienię.
Czy to wspomnienia, czy kuchnia, czy jeszcze coś innego.
W zasadzie przepis w żaden sposób nie jest powiązany z Francją- ale czy to ważne. 
Ciasto francuskie jest? Jest. Więc wystarczy;]

   Pierwszy raz jadłam ten rodzaj podania kurczaka u znajomych. Od tamtej pory robię go często. Bardzo. Uwielbiam delikatne rozwarstwianie się ciasta. Można je wypełnić naprawdę wszystkim. Mięsko. Szpinak, feta. Warzywa.Sery.

U mnie oczywiście na słono.

  Tym razem podsmażone pieczarki z tymiankiem, wędzony ser, kurczak w przyprawach.
A do tego parmezanowe ziemniaki i roszponka, aha! Sos czosnkowy tez był.

Sakiewki z ciasta francuskiego z kurczakiem i pieczarkami

Potrzebujemy:

• kurczak świeży - 40 dag
• ciasto francuskie- opakowanie
• pieczarki- 150 gr
• ser wędzony- kilka plasterków
• papryka wędzona, sól, pieprz, oregano
• żółtko
• oliwa

• ziemniaki- pół kg
• oliwa
• zioła
• parmezan

• jogurt naturalny
• czosnek
• zioła

• roszponka
• rzodkiewka
• oliwki
• pomidory
• oliwa, sok z cytryny

   Zaczynamy od ziemniaków, obieramy je i gotujemy na pół twardo. Odsączamy z wody.

Kurczaka dzielimy na paski, przyprawimy, odstawiamy na bok.

   Ciasto francuskie rozwijamy , dzielimy na kwadraty, nacinając po bokach- aby móc je zakładać na siebie.

Pieczarki czyścimy , myjemy, odsączamy z wody. Rozgrzewamy oliwę i dodajemy pokrojone grzybki. Przyprawimy solą, pieprzem i świeżym tymiankiem. Dusimy do miękkości.

Rozgrzewamy piekarnik do 180 st. C.
   Na każdy kawałek ciasta kładziemy ser, na to pieczarki i kurczaka, zawijamy w zakładkę. Kładziemy na blaszkę. I tak kolejno każdą sztukę;)

Smarujemy roztrzepanym żółtkiem.

Wstawiamy do piekarnika razem z ziemniakami, które doprawiamy ziołami i oliwą, a także parmezanem.

Wszystko zostawiamy na 15-20 min.

W tym czasie robimy dip. Mieszamy jogurt z ziołami i przeciśniętym przez praskę czosnkiem.

Sałatę myjemy , dodajemy rzodkiewkę, pomidorki, oliwki, oliwę i sok z cytryny.

No jest dobrze!

Komu gofra, komu?

   W każdym mieście są ludzie, miejsca- legendy. Każdy je zna, każdy wie gdzie szukać.
   W Lublinie jedną z owych legend jest pani Irenka, i jej gofry na Wileńskiej.
O mamo! Jak nie lubię słodkości typu naleśniki, ciasta etc. To na gofra zawsze się skuszę.

   A , że mamy lato...a lato to owocki, zimne rzeczy, lody i te sprawy;) to idealnym pomysłem na niedzielne śniadanie okazały się gofry.

   Chrupiące, w środku puchate;) Pachnące wanilią.
Z dodatków , hm. To co lubicie. U mnie hitem jest masło orzechowe i konfitura z porzeczki. Nie za słodko, idealnie.

Inni jedli z czekoladą, bitą śmietaną, owocami, cukrem pudrem.

Do dzieła!

Chrupiące gofry ze wszystkim co lato nam daje!

Potrzebujemy:

• mąka pszenna- 3 szkl.
• mleko- 3 szkl.
• cukier kryształ- 1/2 szkl.
• olej- 1/3 szkl.
• cukier waniliowy
• proszek do pieczenia
• jajka - 3 szt.
• sól

   Białka oddzielamy od żółtek i ubijamy na sztywną pianę z odrobina soli.

Mleko, olej, żółtka, mąkę, proszek i cukry mieszamy razem do uzyskania gęstej masy. Delikatnie dokładamy ubita pianę. Mieszamy wszystko razem.

   Gofrownicę rozgrzewamy dosyć mocno i kolejno smażymy goferki. Mają być złociutkie.

Smacznego